Dagboek > Baconnetje > Deel 2.

 

(Ter info: rechte tekst = Baconnetje zelf aan het woord, schuine tekst is zijn baasje.)

Baconnetje is een beertje en om de minder prettige kanten van het beer zijn te voorkomen, hebben de baasjes beslist Baconnetje te laten castreren, lees hier hoe alles verliep na de ingreep!

Baconnetje komt natuurlijk uit een hele warme omgeving door die rode lamp bij de dierenarts, dus zoekt hij naar gelijkenis. Ik had de kachel laten branden gisterenavond bij het slapengaan. Het is hier bloedheet, maar niets is goed genoeg voor onze pruts. Hij maakt er dankbaar gebruik van, om naar de kachel toe te wandelen. Ik leg er even een mooi zelfgemaakt deken van mijn mama bij, dat krijgt hij cadeau.

Het was daar heel warmpjes

© 2003 miniVarkens.com

Het is hier doodstil. Geen radio of tv die lawaai maakt. Weinig auto's die voorbijrazen. Net alsof alles en iedereen het volle respect toont voor Baconnetjes rust en thuiskomst.
Mijn man is ook weg, moest op consultatie bij een dokter. Alle dieren hier slapen lui her en der op of onder de zetels, geslagen door die eerste kachelwarmte.
Je kan hier een muis horen lopen.
Baconnetje valt pardoes op z'n buikje in slaap.Ik  heb hem eerst nog wat boterham met jam gegeven en wat versgekookte macaroni-krulletjes. Niet te veel, had de dierenarts nog gezegd. Beetje bij beetje. Omwille van die verdoving die nog in zijn bloed zit. Oma' s dekentje is goedgekeurd.

Het lijkt wel alsof Baconnetje het mooie deken van oma ligt te bewonderen.. Met zijn oogjes half dicht en half open doezelt hij weg naar dromenland, waarin een koor met varkentjes staat te zingen. Hij is nu gepromoveerd tot sopraantje....:))

Op oma's dekentje

Baconnetjes ... op de taartvorm

© 2003 miniVarkens.com

Baconnetje ontwaakt uit zijn roes. Ik heb bij wijze van verrassing allemaal teddyberen van oma rondom hem gezet. Hij vindt het blijkbaar een reuze tof idee, en begint meteen aan de lintjes te sabbelen en met zijn snoet de beertjes omver te duwen omdat ze niet willen spelen met hem.

Heel voorzichtig met een pincetje de teelballetjes op een taartvorm gelegd, buiten, omwille van het licht en duidelijker foto's. Was wel een beetje bang van die formol omdat ik geen idee had hoe giftig of scherp of bijtend dit product wel was. Mooi die 'kastanjes' terug in het potje gedaan en flink dichtgedraaid. Blijft nu dicht voor altijd.
En wat eten we vandaag ?? Geen niertjes, dat staat vast .... :))

Ik denk dat we een stukje kaas zullen nemen, en een glaasje witte wijn, met onze zelfgekweekte druifjes die nu van de struik afmogen. We vieren de thuiskomst en de goede afloop van Baconnetjes avontuur....

Marijke De Metsenaere & miniVarkens.com.
 

 update: 01/11/2006