Dagboek > Baconnetje > Deel 4.

 

Ter info: rechte tekst = Baconnetje zelf aan het woord, schuine tekst is zijn baasje.)

Ik zie mijn vrouwtje hier van links naar rechts springen overdag. Is wel moeilijk om haar te volgen. Gelukkig krijg ik elke morgen mijn boterhammetje met jam, en daarna kan ik de pot op. Moet het een beetje uitzingen op mijn eentje.
Als ze me in de tuin dumpt, vindt ik dat niet zo leuk, maar gelukkig voor mij staat er altijd wel een kommetje Garvo-korrels op me te wachten, en kan ik me daar een hele poos mee bezig houden.
 

© 2003 miniVarkens.com - Mjamm....boke met jam :-) © 2003 miniVarkens.com - Is hier een weegschaal?

Hmm... boke met jam!!

Is hier een weegschaal?

© 2003 miniVarkens.com

Ondertussen kan ik ook een plasje en een kakje doen. Als ik het maar niet binnenshuis doe, dan is ze tevreden. Even op mijn tanden bijten, en als het vrouwtje dan eindelijk stilvalt, ben ik weer haar favoriet. Ik sta dan weer te zeuren en te klagen, omdat ze niet met mij in de zetel wil gaan liggen, en achter die computer wil zitten.
Maar mijn vrouwtje heeft daar iets op gevonden....
Ze heeft een lekkere warme peignoir (kamerjas) op de grond gegooid onder haar voeten. Ik lig dus nu stilletjes te slapen bij haar.. de peignoir is zacht en mals. Ik hoop dat mijn vrouwtje niet per ongeluk op mijn teentjes zal trappen, maar dat zal ze zeker niet doen..



Soms raak ik wel geïrriteerd door de aanwezigheid van mijn troeteltje hier. Ook mama's met pasgeboren baby's hebben wel eens de neiging om te zeggen : " waar ben ik nu mee begonnen"..
Mijn man heeft me deze morgen nog berispt en gezegd dat ik ons varkentje teveel verwen.
Ik denk dat hij weer eens gelijk heeft, zoals altijd. Elke dag ga ik om een liter soja-melk, al was het maar om het plezier te beleven waarmee hij 'induikt' in dat kommetje, slurpend en smakkend.. elke dag een liter.
Mijn man, die net een ernstige operatie heeft moeten ondergaan, ligt nu op de plaats waar Baconnetje en ik altijd lagen. Wij moeten dus nu een beetje vindingrijk zijn en een plaatsje zoeken in de andere zetel,waar de honden liggen.
 

© 2003 miniVarkens.com - Ben ik teveel verwend?

Ben ik teveel verwend?

© 2003 miniVarkens.com

Is me dat een zootje zeg. De ene lust de andere niet, en er wordt voortdurend geklauwd, gegromd en geknapt, maar Baconnetje en ik houden vol.
Daarentegen vind ik soms dat de honden ook eens aan hun trekken mogen komen, en heb ik gisteren Baconnetje bewust op het tapijt gelaten, en mijn twee honden in mijn armen genomen.. tot groot ongenoegen van Baconnetje.
Hij stond te draaien en te keren. Mocht niet bij mijn echtgenoot liggen (uit schrik voor die duwen en stompen van Bacon op zijn verse operatie..) en ik wou eventjes de honden voorrang geven, om ze niet al te jaloers te maken?
Maar ik heb dit niet lang volgehouden. Baconnetje stond te kreunen en te jammeren, en was heel ontdaan. Dus heb ik uiteindelijk de honden wandelen gestuurd uit de zetel, en Baconnetje weer bij mij gelegd.
 

Toen moest ik aan de computer zitten om mails te beantwoorden, en Bacon kwam (jammer genoeg) ook weer uit de zetel gesprongen om bij mij te zijn.

Ik heb toen een warme peignoir op de grond gelegd en gelukkig voor mij was dat de ideale oplossing.

Misschien een tip voor andere mensen ... Mijn varkentje ligt hier in opperste tevredenheid te slapen bovenop die lekkere warme peignoir..
 

© 2003 miniVarkens.com - Helemaal niet vies hoor!!

Helemaal niet vies hoor!!

© 2003 miniVarkens.com

Als ik die peignoir morgen in de wasmachine stop, en er een heerlijke wasverzachter bij doe, zal nooit iemand weten dat daar vandaag een varken op gelegen heeft....
Intussen heb ik ten volle kunnen genieten van het idee dat mensen en dieren eigenlijk samenhoren, en dat het paradijs niet ver van ons is , heel dichtbij voor wie het wil zien....
 

... wordt vervolgd

Marijke De Metsenaere & miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006