Dagboek > Betsie > Deel 2

 

Vandaag zijn we...

2 Augustus 2003.

Het is 08h00 en ik ben op weg naar Zoetermeer om ons Kunekune varkentje te gaan halen... Het is snikheet buiten.

Mijn 2 dochters Debby en Shauni vergezellen me dit keer, de rit lijkt me langer dan gisteren maar dat zal wel te maken hebben met het ongeduld om de varkentjes thuis te zien ronddollen, ja jullie lezen het goed... ik (wij) hebben besloten alle drie de biggen mee te brengen met het idee de 2 borgjes hier in Belgie van baasje te laten veranderen!

Ik weet dat er wel enkele mensen op zoek zijn naar een Kunekune varken maar geen kunnen vinden, dus ik gun hen de kans hun droom waar te maken.

10h20: ik parkeer de auto op de parking van de kinderboerderij,de kinderen zijn al uitgestapt voordat ik de handrem kon aanzetten... ze zijn dus even ongeduldig als ik :-)
 

De Baleihoeve

En ze kreeg de naam... Betsie!

© 2003 miniVarkens.com

De man die ik gisteren sprak, komt me onmiddellijk tegemoet gestapt en vraagt of ik een doos bij me heb om het varkentje in te steken of iets dergelijke, ik vertel hem dat ik de drie kunekune's wil meenemen naar Belgie waarop hij achterdochtig zegt dat hij dat éérst moet vragen aan de bazin...
Intussen ga ik met de dochters een kijkje nemen naar de varkentjes die niets vermoedend hun laatste wandeling met moeder de zeug maken in het bosje waar ze tot op heden inzaten!!

Ik maak er ook gebruik van om de Kunekune beer te gaan opzoeken met de meisjes erbij, hij staat een eindje verder op een kleine weide, Porky noemt hij... er staat een bordje aan het hek met wat uitleg over het Kunekune ras.

11h00: tijd om te gaan vertrekken, anders wordt het te druk onderweg!!

Ik voorzie de kofferruimte van een plastieke zeildoek en vodden, die tijdelijk het stro moeten voorstellen waarin de dieren de komende 200 Km's zullen verblijven.
 

De vader van Betsie en co

en de mama in haar bos

© 2003 miniVarkens.com

De boer heeft intussen de zeug en de biggen in een aparte "kooi,, gedreven wat me laat vermoeden dat de deal gelukt is en ik de drie biggen mag meenemen, oef... een pak van mijn hart als hij ja knikkend teken doet.

De kinderen krijgen nog een ijsje aangeboden terwijl wij de betaling regelen en de auto korter bijzetten om aan het overladen te beginnen: het zware werk kan beginnen!

De borgjes zijn als éérste aan de beurt en zijn niet zo enthousiast als de boerderijhulp ze oppakt, luid gillend wordt een van hen in mijn armen geduwd, als bij wonder stopt het gillen als ik hem tegen mij aandruk en in zijn oor fluister ''rustig maar vriendje, je bent veilig,,.
Ik kan mijn lach amper inhouden als ik die mannen hun gezicht bekijk, in plaats van The Horse Whisperer (paardenfluisteraar) hebben ze nu The Pig Whisperer voor hen staan :-)

Als laatste komt Betsie eraan, die is heel wat rustiger en laat zich gewillig in de kofferruimte zetten... Hopen maar dat ze geen schade aanrichten want ik mocht de auto lenen van mijn collega webmaster Frank omdat hij airco heeft en het anders niet te doen is met deze zomerse temperaturen, het is nu zeker al 30°C buiten!!
 

De laatste wandeling met mama in het bos!!

Klaar om overgeladen te worden

© 2003 miniVarkens.com

We zijn terug onderweg naar huis met 3 luid knorrende Kunekune's achterin, verbazend hoe sterk ze die knor laten galmen in de koffer... Op de koop toe neem ik ook nog de verkeerde oprit en kom ik in hartje Den Haag uit, ojee hoe geraak ik hier uit?
Gelukkig kom ik al vlug wegwijzers om me terug op de goede baan te zetten, de varkentjes zijn intussen al veel kalmer aan het worden, zouden ze in slaap vallen?

13h45: ik rijd onze straat in, eindelijk thuis met de nieuwe aanwinst!
Het uitladen verloopt perfect en ik zet de dieren onmiddellijk achter in de tuin, ik ben benieuwd hoe de kennismaking met ons Xena zal verlopen, op het eerste zicht lijken ze mekaar te ontwijken en er wordt duchtig heen en weer geknord, het verse koele water dat de kinderen ze gegeven hebben wordt gretig opgeslurpt.
 

Drinken bij de vleet

Lekker gaan afkoelen in een plas

Een Kunekune borgje

© 2003 miniVarkens.com

Nu ga ik ze gewoon gerust laten, het is allemaal nieuw voor ze en ze zullen moeten wennen, ik zet wel enkele kommen met voer waar ze ook voorzichtig komen van proeven maar uiteindelijk verkiezen ze toch het gras af te eten en afkoeling  te gaan zoeken in een waterplas:-)

Wordt vervolgd...

Luc, miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006