Dagboek > Breznjew & Gorbatsjov > DAG 7 (28/01/02)

Deze nacht is even rustig verlopen als alle anderen, en het was de eerste keer dat Gorbatsjov  bij mij heeft geslapen. Ik vond hem onder het donsdeken tegen mijn been aangevleid, lekker snurkend.

Alvorens op te staan nog even geknuffeld.
Uiteindelijk lag hij niet op zijn zij, maar helemaal ondersteboven tegen mijn been aan, met zijn poten omhoog. En maar genieten!!

Slapen en knuffelen (naast eten natuurlijk!), dat vind hij toch wel 'de max'. Dicht bij je zijn.

 

Slapen... Het blijft mijn hobby!

© 2002 miniVarkens.com

Ik heb hem opgepakt (nog steeds protest) en ben met hem rechtstreeks naar buiten gegaan. Hij heeft onmiddellijk op zijn vaste plaatsje zijn behoefte gedaan, ondanks, alweer, het stormachtige weer. Moeder natuur maakt het ons niet makkelijk!

Hij wou daarna wel graag stante pede terug naar binnen, zo graag zelfs dat hij mij voorbij liep en onmiddellijk zonder aarzelen het huis inrende. Hij weet duidelijk de weg nu, mooi zo.

En terwijl wij buiten waren, was Breznjew toch wel niet de waterbak van Gorbatsjov aan het leegslobberen zeker!

Waarom krijgt die lekkerder water?

© 2002 miniVarkens.com

Zijn bakje voer was weer wat sneller leeg dan gisteren, dat lijkt me altijd maar vlotter te gaan.
De zwarte brokjes wil hij duidelijk eerst wat laten weken, en dan pas opeten.

Ik weet nu ook waarom hij soms zijn eten 'sopt': Luc vertelde me dat sommige varkens hun voedsel indien mogelijk eerst soppen in hun drinken waarna ze het doorslikken, omdat daar de spijsvertering bij het varken reeds begint: in de mond tijdens het kauwen, samen met speeksel dat de enzymen vrijmaakt voor de vertering.

Hij probeert ook steeds de vallende brokjes van Breznjew op te smikkelen, dan gaat hij gewoon onder de bak van de hond zitten stofzuigen terwijl grote broer aan het eten is.

Ik probeer dat zoveel mogelijk te voorkomen (in hondenvoer zit vlees!), maar soms is hij me te snel af...

Kom broer, mors nog eens wat...

© 2002 miniVarkens.com

Daar ik vandaag boodschappen diende te doen -en varkens tot nader order enkel voorverpakt in een grootwarenhuis binnen mogen-  moest hij een tijdje alleen blijven, maar omdat hij zo flink zijn behoeften had gedaan besloot ik hem niet in de ren te zetten, maar gewoon vrij in huis.
Een gokje.
Maar alles in orde bij thuiskomt: hij had duidelijk zitten stofzuigen, maar voor de rest was alles pico bello. Bij aankomst lag hij languit te snurken op de bank.

Mooi geposseerd he!

Vredesonderhandelingen aan de gang

© 2002 miniVarkens.com


Tussen de hond en het varken gaat het steeds beter: snuffelen aan elkaar, Gorbatsjov mocht daarstraks zelfs in Breznjew zijn staart bijten. Enkel als de hond te wild wordt, geraakt het varkentje nog in paniek en rent hij naar mij, bescherming zoekend.

He, met de baas op de foto, tof!

Nog nooit een varken op schoot gezien misschien?

© 2002 miniVarkens.com

Daar Gorbatsjov vandaag tegen mijn been rechtop stond terwijl ik aan de computer bezig was, heb ik iets nieuws geprobeerd: hem opgepakt en op mijn schoot gezet terwijl ik op de stoel achter mijn computer bleef zitten.
Eerst was hij onwennig, maar ik praatte rustig tegen hem en gaf hem streeltjes en legde 1 hand onder zijn billetjes als ondersteuning.

Na een tijdje bewoog ik eens met de muis, toetste eens wat in, telkens kwam hij ongerust kijken om te zien wat het was -ik heb hem ook meteen met een strenge 'nee' duidelijk gemaakt dat een varken OP de tafel niet thuishoort- maar nu ligt hij te snurken op mijn schoot... terwijl ik dit verslagje van de dag aan het intikken ben.

Jaja, wie had dat verwacht, met een varken achter de computer...

Frank, miniVarkens.com.

                                                                               Last update: 01/11/2006