Dagboek > Breznjew & Gorbatsjov > DAG 11 (01/02/02)

Alweer met een klein hartje naar beneden gegaan deze morgen...
Gorbatsjov lag -nog steeds - lekker te slapen in de mand van de hond (met zijn tuigje de hele nacht aan), en nergens had hij zijn behoeften gedaan.

Ach dat tuigje...

... waar maken jullie je druk om?

© 2002 miniVarkens.com

Goed zo, dat betekent dat we de ren binnenkort mogen wegzetten!

Het eerste contact met een nieuwe 'vreemde' verliep vlekkeloos: Marlies (een vriendin) was direct verkocht, en blijkbaar ook de beide dieren.
Ik had Marlies de raad gegeven even gewoon af te wachten, niet opdringen. Dat was dus 'the way to go'. Gorbatsjov kwam al snel zelf nieuwsgierig naar haar toe.

Met sommige andere mensen gaat het soms wat minder spontaan, maar Marlies is dan ook (na haar eerste grote liefde: zingen en gitaar spelen in de punkband 'Superpie' (interesse in jong Vlaams talent? superpiepunk@mac.com ;-)), een grote dierenvriend.
Hond of varken, maakt haar allemaal niets uit. En omgekeerd dus ook niet ;-)

Zeg Breznjew, die Marlies lijkt wel een toffe he?

Ssssttt!!! Ze luistert mee!

Wat een lieveke!

© 2002 miniVarkens.com

Met het oppakken gaat het eerder achteruit dan vooruit, Gorbatsjov krijst terug meer als je hem oppakt en is soms ietwat schuwer als je in de buurt komt: ik denk dat hij denkt dat je hem dan wil gaan pakken, en dat wil hij NIET graag!

't Werd dus stilletjes tijd dat we het aan de lijn leren lopen beginnen, dan kan hij zelf achter mij aanlopen naar de tuin.

Ik heb dus vandaag stilletjes de lijn aangedaan toen ik hem had opgepakt om naar buiten te gaan, hij had het niet echt door denk ik.

Na zijn plasje en poepje wandelde ik -met hem aangelijnd - rustig terug naar het huis: dat ging prima, zolang je maar niet trok aan de lijn: dan gaat hij onmiddellijk in de remmen en begint hij tegen te trekken in de tegenovergestelde richting.

Pfff, zo ver moet ik telkens als ik naar de WC moet...

 

© 2002 miniVarkens.com

Eigenlijk een beetje zoals een puppy (of poes), maar toch wel heviger en, naar ik de indruk heb, met meer koppigheid. Aanmoedigen, met een lief woordje bv. of een snoepje, dat werkt, maar niet trekken dus.

Ik ben verheugd -en toch wat verbaasd - dat dit voor de eerste keer al zo vlot is verlopen. Leuk!

Frank, miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006