Dagboek > Breznjew & Gorbatsjov > DAG 15 (05/02/02)

Vandaag begin ik stilletjesaan de vruchten te zien van het naar buiten gaan met het draagmandje, en dus Gorbatsjov minimaal te moeten oppakken.
Het is langzaam zo dat de vicieuze cirkel lijkt doorbroken te worden: daar ik hem nu eigenlijk niet meer telkens dien op te pakken, is hij daarna ook niet meer boos op mij, en moeten we niet van vooraf aan beginnen.

Whaw, mag ik kiezen?

Ik kies dit...

Of nee, dit...

© 2002 miniVarkens.com

Gorbatsjov deinst nu ook minder of zelfs niet meer achteruit als je plots je hand uitsteekt, hij associeert het steeds minder met "ojee, ze gaan me pakken". Goed zo.

Het principe staat nu ook steeds meer op punt: draagmandje -> maiskorrels erin -> deken open-> varken erin -> deken dicht -> klaar.

Ik plaats het mandje op de grond, wacht tot hij ernaartoe gesnuffeld komt (gaat meestal snel, immers: er zit mais in :-), pak hem dan heel even met zijn tuigje op, zet hem onmiddellijk in het mandje, dekentje erover, en hop: naar buiten.
Eens aangekomen doe ik het dekentje open, en springt hij er uit, waarna hij steeds onmiddellijk zijn behoeftes doet.

Varkentjes spelen met zowat alles...

Vandaag kreeg hij een hele doos met kinderspeelgoed, hij mocht spelen naar believen.

Het viel wel op dat hij vooral het houten speelgoed eruit koos, het kunststof speelgoed beviel hem minder...

... of nee, allebei!

 

© 2002 miniVarkens.com

Gisterennacht hebben we ook met 3 (met Breznjew erbij) op de slaapbank beneden geslapen (alles in het kader van voorlopig minimaal oppakken en maximaal vertrouwen winnen).
Dat ging heel goed. Hij nestelt zich lekker tussen mij en de hond, en slaapt de ganse nacht door zonder problemen.

Frank, miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006