Dagboek > Breznjew & Gorbatsjov > DAG 19 (09/02/02)

Weer een grote dag: vandaag met Gorbatsjov aan het leibandje onze eerste stapjes buiten gezet!

Hieronder meer, maar eerst: deze nacht (ochtend) heeft hij opnieuw, op hetzelfde plekje als gisterenavond, aan de deur naar de tuin, een plasje en kakje gedaan, ik weet het nu: melk & sardientjes en zo... beter tijdens de dag geven, niet 's avonds.

Hallo?

Hallo!

© 2002 miniVarkens.com

Voor de rest was hij vandaag zo goed geluimd opgestaan dat het echt "D-day" was om 'het' te proberen: aan de leiband lopen!

Opzettelijk had ik een vreemde omgeving gekozen (mijn oprit), opdat hij de omgeving niet zou herkennen en weten waar hij naartoe moest lopen om 'terug binnen' te geraken, zodat enkel IK 'vertrouwd' was op die vreemde plek.

Het ging allemaal veel vlotter dan ik ooit had durven dromen.
Hij trippelde mooi achter me aan, althans... de eerste 10 meter. Verder zijn we namelijk niet geraakt: na 10 meter kwam ik mijn buurvrouw tegen (met klein hondje) en die was zo gecharmeerd door hem dat we een hele tijd blijven praten zijn.
Eerst wou hij niet geaaid worden, maar na een 10 tal minuutjes en nadat ze een maïskorreltje gegeven had was het OK voor hem.

Kleiner...

Kleinst...

Grootst!

© 2002 miniVarkens.com

Het begon wel te regenen, en vanaf dan liet hij wel af en toe van zich horen.
Fijn was wel dat hij niet echt 'weg' wou lopen, maar in mijn buurt bleef.
Uiteindelijk kroop hij op mijn schoot (ik zat op mijn knieën om hem gerust te stellen) en bleef zo een tijdje stil liggen.

Tijdens het praten kwamen ook de overburen even een kijkje komen nemen.

Uiteindelijk was het voor hem een hele vuurdoop, die eerste wandeling: vreemde omgeving, vreemde mensen, regen, veel straatlawaai, maar hij heeft het heel flink gedaan.

Toen we terug naar binnen gingen (aan het leibandje) besloot ik toch nog iets te proberen (waarvan velen me hadden gezegd dat dat quasi onmogelijk was):
De 5 trappen aan mijn voordeur oplopen. Gelukkig dat ik geen vals gebit heb, anders was het er vermoedelijk uitgevallen...
Ik toonde hem eerst hoe ik het deed, en leidde hem dan naar de eerste (heel lage) trap, en probeerde hem zo te lokken met een snoepje (rozijntje).
Eerst piepen en wat trekken, maar hij wou toch bij mij geraken en... nam het eerste trapje.
Een flinke knuffel gegeven, en dan lokte ik met een 2e snoepje voor de volgende (nu normale) trap: even piepen en hop, hij sprong erop.
En toen ik naar binnen wandelde en ik hem even aanmoedigde sprong hij gezwind de resterende trappen op.
Ik heb hem onmiddellijk als beloning een bordje magere yoghurt gegeven. Wat een schitterend diertje!

Frank, miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006