Dagboek > Xena en de 9 biggen > Dag 7

Voor de tweede opeenvolgende week heb ik droevig nieuws: Lili, zo noemde het geltje waar ik me voordien zorgen om maakte, is gestorven... Net toen ik dacht dat ze het zou halen belde Marie-Jeanne (mijn vrouw) me op het werk dat het biggetje aan het sterven was...
s'Ochtends had ze nog goed haar flesje leeggedronken, ik gaf haar nog de versterkende pasta en was gelukkig dat ze "levendiger", was... Denkend dat ik de nacht voordien met haar in de zetel in mijn armen sliep om haar regelmatig te laten drinken.
 

sleeping beauty ?

BOVENAANZICHT

 © 2002 miniVarkens.com

 © 2002 miniVarkens.com

Maar de natuur won haar strijd... Eigenlijk is er weinig aan te veranderen;éénmaal het dier zelf niet meer meewil is de strijd gestreden en is het volgens mij onvermijdelijk dat het zal sterven.
Zeker is dat Xena's nest te groot was voor haar, het vraagt haar veel moeite om de biggen allemaal voldoende te kunnen voeden,de sterkste duwen steeds de zwakste aan de kant tijdens het zogen, vandaar de ongelijkheid in de natuur! De sterkste winnen...

Beter nieuws is dat de 7 resterende biggen vandaag hun éérste stapjes in de vrije natuur deden, ze liepen bijna een volledig uur vrij rond in de tuin, een waar spektakel was het, ze liepen door elkaar en speelden vrij, wel zonder hun moeder uit het oog te verliezen!
 

Toen waren ze nog met z'n drietje's

biggetje

 © 2002 miniVarkens.com

© 2002 miniVarkens.com

Vanaf volgende week gaan de biggen naar hun nieuwe thuis, het zal voor ons een serieuze aanpassing zijn om de zorg die we gaven te moeten af geven...

Bewust liet ik ze reeds enkele dagen meer en meer hun eigen plan trekken, dit omdat ik nu reeds TE zeer aan ze gehecht ben en het afscheid zal me zeker zwaar zijn...
Maar de mensen die een varkentje bij mij adopteerden zijn stuk voor stuk  knorrevrienden en ik weet nu al dat ze goed terecht zullen komen!

Luc, miniVarkens.com

 Last update: 01/11/2006