XENA en de 9 biggetjes > Dag 9

Gisteren is het laatste biggetje, (Lili witvoet, vanwege haar witte pootjes) thuis vertrokken. Ze was de laatste weken mijn zorgenkindje, omdat ze niet goed meewilde met de anderen, ze at minder goed en sliep meer...

Maar de laatste week, nadat ze van hok verhuisde (waar ze continue naar buiten konden) herleefde ze helemaal: ze begon goed mee te eten, speelde ze zoals ieder big dat doet en kwam goed in gewicht bij.
 

© 2002 miniVarkens.com © 2002 miniVarkens.com

De baasjes van Lili hebben voor dit biggetje veel geduld gehad, waarvoor mijn dank.
Het eerste biggetje dat voor hen bestemd was stierf na 5 weken, nadien deed Lili het dan een tijdje minder goed maar gelukkig kwam het uiteindelijk dan toch nog goed.

Nu zijn dus alle biggen op hun bestemming!

Laat ons hopen dat ze daar een lang en prettig varkensleven tegemoet gaan!

Uit reacties van andere miniVarkens.comhouders blijkt nu toch dat nog steeds te veel mensen het verkeerde beeld voor zich hebben over "hoe pak ik mijn varkentje aan" en het na een tijdje niet meer in de hand hebben.

Daarom willen we nogmaals benadrukken dat wie een varken als huisdier wil steeds voor ogen moet houden: "een varken is geen hond of poes", maar zijn eigen karakter en kwaliteiten heeft en deze ook moet kunnen behouden.
 

© 2002 miniVarkens.com © 2002 miniVarkens.com

Zo nu zijn we aan het einde gekomen van het hoofdstuk: "Xena en de 9 biggen."
Het is een leuke en leerrijke tijd voor me geweest, met soms ook minder prettige momenten, zoals de dood van de 2 biggetjes (die duidelijk niet levensvatbaar waren).
Hopelijk konden ook jullie er iets van opsteken;-)

Dit is het einde van dit dagboek.

Luc, miniVarkens.com

Last update: 01/11/2006