Dagboek > Zwoertje & Kikkoman, Deel 6.

Er stond een zak biggenmeel van onze Kikkoman waar hij maar drie keer van gegeten had.
We vonden dat hele biggenmeel geen succes dus er zat nog ruim 24kilo in...
Eerst stond het nog een tijd in de bijkeuken, maar na een aanval van opruimwoede moest het ineens weg. Zo stond de zak al enkele dagen onder het afdak, op een hoge bank te wachten op de vuilnisman...
De varkens snuffelden er wel telkens rond maar konden er niet bij. Die zak stond daar prima... dachten we.

waar zou ik me hier kunnen verstoppen hé ?

wie is hier de stoerste?

Burp...

 Heb jij nog wat in je bek om te knabbelen?

© 2002 miniVarkens.com © 2002 miniVarkens.com

Al een paar uur waren de varkens niet echt in de buurt van het huis geweest totdat Rob thuiskwam. Zwoertje heeft de gewoonte om met een zware ”MWUU”, de papa te begroeten.

Dit keer klonk het wel heel "anders".
Als twee volgepropte schommelende worsten kwamen ze moeizaam binnenwaggelen.
DE ZAK! Ze hadden de zak te pakken kunnen krijgen!
De helft lag nog onder het afdak op de grond. Ze hadden zich echt VOLgevreten.
Tot overmaat van ramp voor die twee zat hun oranje deken in de droger en lag er geen vervanging op de grond. Met groot gekreun en gesteun stonden ze wat zielig te kijken.

Zo vol als een eitje gegeten...

laat de appeltjes maar komen Grietje

Zeg, schuif es effe op! Terug een beetje op poot
© 2002 miniVarkens.com © 2002 miniVarkens.com

Zo vlug hun deken klaar was heb ik het weer in hun hoek gelegd en ze rolden er op om in een heeeeeele diepe slaap te vallen.
Ik had echt een beetje medelijden met die twee. Bij het avondeten stonden ze dit keer raar genoeg  niet vooraan, ze deden zelfs hun ogen niet open.
Na twee dagen kwam er weer een beetje model in de twee  tonnetjes maar we blijven toch de eerste week maar erg karig voeren.

Ook al omdat de fruitbomen weer genoeg lekkers laten vallen.
Elke morgen na het eten is het eerste wat ze doen van boom naar boom lopen om te kijken wat er dit keer uit de lucht is komen vallen. Als het erg karig is staan ze met zijn tweetjes naar boven te kijken alsof ze op die manier de appels rijp kunnen hypnotiseren. Zonder succes overigens.

Het is altijd wel een mooi gezicht als ze zo in de tuin een beetje naar eten aan het scharrelen zijn. Wij hebben nergens een stukje siergrond met bloemetjes en we zien nu dat we dat niet aan hoeven te leggen ook. Het gras zit vol met putten die de dieren graven en/of wroeten, plantenbakken worden als schuurpaal gebruikt, en de grasmat lichten ze regelmatig een stukje op om naar lekkers te zoeken. De tuin wordt er niet mooier op maar het is wel een geheel eigen stijl die ze zo creëren.

Flaco was net geopereerd aan een acute liesbreuk

Kikkoman was even alleen op stap. Zwoertje lag lekker in haar ingepikte kuil te soezen, zonnetje op haar bol.
Onze Flaco was net geopereerd aan een acute liesbreuk(door een gevecht opgelopen) en had daarom een groot T-shirt aan zodat hij niet aan zijn wond kon likken.
Het staat hem niet sjiek maar het werkt  wel, beter als de door de dierenarts meegegeven plastic kraag.

Barbie dog ;-)

 

© 2002 miniVarkens.com

 

Toen Kikkoman weer terug keerde naar Zwoertje kwam hij Flaco tegen en verzette geen pas meer, hij maakte zichzelf  groot, zette zijn rughaartjes overeind, keerde zich om en zette het op een lopen.
Via een omweg kwam hij later toch bij Zwoertje aan en ging veilig, heel dicht tegen haar brede rug, aanliggen.
Later, toen ze weer samen in de tuin liepen te scharrelen en Flaco weer tegenkwamen vond Kikkoman het al een veel normaler gezicht en maakte hij zich nergens meer druk om. "Het samen zijn we sterk" gevoel!

Dit deel van het dagboek bevat heel wat stof om over na te denken voor je aan varkens gaat beginnen!

Mariska Van Looyen & miniVarkens.com. 

                                     Last update: 01/11/2006