Dagboek > Zwoertje & Kikkoman, Deel 8

Kikkoman zag er niet best uit  zijn, huidje zat onder de witte velletjes en was heel erg droog. Soms schuurde hij zo dat zijn huid opensprong.
Daar moest dus uierzalf op! Dat doe ik wel vaker, een klein beetje op zijn huidje wrijven, maar nu wilde ik hem echt van de velletjes afhelpen.

Nu is het zo dat Kikkoman veel meer haartjes als Zwoertje heeft en het is soms moeilijk om de zalf door de haren heen op de huid te krijgen.
Ook zijn huidplooien wilde ik dit keer netjes doen. Met een zachte kindertandenborstel bleek dit uitstekend te gaan.
Ik heb hem dus met vťťl zalf ingeborsteld...

De volgende morgen vond ik hem er niet veel beter uitzien en ben ik hem weer met de tandenborstel te lijf gegaan.
 

Een hele dikke laag op zijn huid en meneer genoot van alle aandacht en de tandenborstel.

Ik heb het een paar uur goed in laten trekken en toen heb ik het bad met lauw water zo vol gedaan dat hij goed te wassen was.

Het bad is natuurlijk spekglad voor de hoefjes dus heb ik de mat uit de bench gehaald en die op de bodem gelegd.

Lekker schrobben, proper varkentje zijn he!

© 2002 miniVarkens.com

Ik had een enorm gekrijs verwacht en een heel gevecht, maar dat viel mee.
Ik heb hem opgetild en in bad gezet. Kikkoman vindt  het ergste aan gedragen worden eigenlijk het oppakken/neerzetten zelf.

Als je je buigt om hem op te pakken of weer op de grond te zetten, hang je over hem heen en dat is dus eng. Ga ik door de knieŽn vindt hij het wel best.

In bad keek hij even verbaasd om zich heen en besloot na wat protestknorren dat hij het best prettig vond. Lekker borstelen en hij werd weer zo roze als hij hoorde te zijn. Na het afdrogen heb ik hem een paar uur in de bench gedaan om goed te drogen. Hij was weer zeer tevreden met zichzelf, en... ook weer een knappe verschijning!

Camouflage kleurtje voor de vloer?

Hela, en IK???

© 2002 miniVarkens.com © 2002 miniVarkens.com

Zwoertje heeft in de tijd dat Kikkoman in de bench zat haar portie aandacht dubbel en dwars opgeŽist. Ze kan soms zo jaloers zijn.

De varkens komen wel steeds minder binnen. Zwoertje kwam toen ze alleen was echt haar vriendschap bij ons zoeken. Nu ze een echt varkensmaatje heeft gaat ze zich steeds meer als varken gedragen en ze lopen liever in de tuin dan in huis.
We hebben hier nogal last van een mol en de molshopen van verse aarde worden door de varkentjes compleet omgewoeld.

De notenboom is op het moment helemaal de favoriet, als er een noot uit de boom valt hoor je eerst de bladeren ruisen waar hij langs naar beneden valt. De varkens spitsen dan al de oren. Zodra hij met een plof op de grond valt rennen ze er naartoe. Kikkoman is hier heel erg goed in en Zwoertje ziet meestal de noot in zijn bek belanden. Tja, de jeugd heeft de toekomst ;-).

Over jeugd gesproken...
Ons gezin is uitgebreid met twee jonge katjes: Teuntje en Sproet.

De varkens hebben weinig aandacht voor de katjes en na even aftasten zijn de katjes ook helemaal niet bang voor de varkens. Als ze groter zijn mogen ze de muizen verjagen bij het varkensvoer...

En de katjes hangen ook het varken uit :-)

© 2002 miniVarkens.com

Jammer dat we de katten eerder hadden dan we de advertentie van 't Zootje op de Vraag en Aanbod-rubriek hadden gezien, anders hadden we zeker daar eens naar geÔnformeerd.

Maar ja.....deze twee zijn zoooo leuk!

Mariska Van Looyen & miniVarkens.com. 

Last update: 01/11/2006