Dagboek > Zwoertje & Kikkoman, Deel 9

Hoewel  het kouder wordt zijn de varkens toch steeds minder binnen...

Ze komen ‘s morgens hun rondje stofzuigen tijdens het ontbijt en gaan, als de vloer weer kruimelvrij is, de tuin weer in.

Ze weten heel goed dat bij Sam (de jongste spruit) de grootste kruimels vallen dus meestal staan ze ieder aan een kant van de kinderstoel te wachten tot de broodstukjes vanzelf naar beneden komen.
Het is dus  opletten wat de kinderen op hun brood krijgen, als de varkens binnen zijn krijgen ze geen vlees op brood maar pindakaas of  jam.
Het valt op dat Richell voor het ontbijt graag de varkens per ongeluk binnen laat. Moeder is normaal  nooit zo gul met zoetbeleg op brood.

Als het ontbijt weer gedaan is schuifelen de twee varkens richting buitendeur en wachten tot ze weer naar buiten mogen.

Erg gezellig zijn ze dus niet. Het urenlang op hun dekentje liggen lijkt voorgoed verleden tijd...

Verleden tijd?

© 2002 miniVarkens.com

Komt het omdat we er nu twee hebben of omdat er in de tuin zoveel te snoepen valt, ik ben er nog niet achter...

Komende week wil ik ze toch wat vaker in huis hebben en ga ik maar weer aan de slag met lekkere hapjes. Dat ze niet meer de hele dag in en uit kunnen lopen zal er ook wel mee te maken hebben.
De katjes mogen niet naar buiten dus de deur zit de meeste tijd dicht. Als de katjes in de huiskamer zitten staat de deur wel open en komen ze wel even een rondje door de keuken maken, maar echt gaan liggen om te dutten doen ze niet. Lekker in het zonnetje buiten vinden ze veel prettiger op het moment.

We hebben alvast wel een winterhok neergezet in hun weitje.
Heel nieuwsgierig keken ze toe hoe we het gevaarte van de ene kant van de tuin naar de andere kant sleepte.

Toen ze zagen dat het in hun weitje werd neergezet kwamen ze er gezellig bij om de boel toch vooral van dichtbij te bekijken.
Na een half uurtje stond het gereed en konden de varkens hun intrek nemen in hun 'eenkamerappartement'.

Ikke nieuwsgierig, niet lachen hé

© 2002 miniVarkens.com

Ze hebben even naar binnengekeken en de hele boel eens rondgelopen en toen…afgekeurd! Nog geen stap naar binnen wilden ze zetten.
Ik ben er zelf in gaan liggen en heb ze geroepen. Zwoertje liet me niet in de steek en kwam zowaar met kop en schouders naar binnen gluren. Ze knorde eens, draaide zich om en liep toen de wei uit. Daar lag ik dan met mijn goede bedoelingen.
Kikkoman bekeek de woning van een afstandje en negeerde hem verder compleet.

     Zoek de varkentjes!

Gevonden!

© 2002 miniVarkens.com

Tegen de tijd dat ik eruit gekropen was liepen ze allang weer in de tuin tussen het onkruid te rommelen. Het was graag gedaan <grin>.
We laten hun oude hok nog even staan en breken het dan af, we zullen ze toch op de een of andere manier dat nieuwe hok in moeten krijgen.

De twee kleine honden vinden het nieuwe varkenshok wel reuze interessant en zitten er graag. Toch iemand die er gebruik van maakt...

 Mariska Van Looyen & miniVarkens.com. 

Last update: 01/11/2006