Dagboek > Zwoertje & Kikkoman, Deel 11

 

Het stormt, en storm hebben de twee varkentjes nog niet in deze mate meegemaakt.
Hun oude schuilhut en het nieuwe binnenhok staan tussen de bomen in ons 'bos'. Dat is een hele benaming voor een groepje bomen op een stuk van 30m bij 12m, maar het klinkt goed ;-)

samen stoeien in de varkensweide!!!

Rob was eerst uit bed en het eerste wat hij dan doet is de twee grote honden de tuin inlaten.

De varkens komen dan hun hok uit en kijken met verlangen uit naar de twee kleine honden.
Die neem ik altijd mee naar de wei als de varkens eten krijgen.

In de verte het nieuwe witte binnenhok!

© 2002 miniVarkens.com

Vanmorgen stond Kikkoman al voor het hek te wachten op de kleintjes (of op de voerbak??) en Zwoertje kwam wat langzaam uit het nieuwe binnenhok wat inmiddels dan toch  in gebruik is genomen.  Op haar gemakje slenterde ze naar het hek toe. Ze begroette  Kikkoman en keek richting keuken.

Plots kwam er een enorme windhoos en Zwoertje draaide zich met een ruk om en rende terug  het binnenhok binnen. Kikkoman had even tijd nodig om te herstellen, keek wild rond zich heen en zag geen Zwoertje meer. Nog eens keek hij snel links en rechts en zag haar toen vanuit het hok naar hem kijken.
Supersnel rende hij naar het hok en vloog naar binnen. Alsof ze het niet hadden begrepen stonden ze met tweetjes naar buiten te loeren, het leek of ze het menselijke weerpraatje stonden te houden.

Voor een ontbijtje kwamen ze er wel weer uit maar ze zijn erg onrustig buiten.

Knor! Waf? En toch verstaan ze elkaar hoor!

© 2002 miniVarkens.com

Van de week hadden ze allebei een beetje bloed aan hun wroetschijf. Eerst dacht ik dat ze misschien ruzie hadden gehad maar echte wonden kon ik niet ontdekken. Het was ook niet veel bloed en toen ik de neusjes eens goed bekeek zag ik dat het van de bovenkant van hun wroetschijfjes kwam. Voordat Zwoertje bij ons kwam wonen is de wei helemaal nagekeken op vuil zoals scherven en stukken ijzer. Deze is nochtans schoon bevonden...

Het leven van een varken zit vol gevaren. Maar ja, het zal wel vaker voorkomen. Zolang er geen gras of andere scherpe dingen in de grond zitten mogen ze van mij een klein wondje krijgen.

Toen ik hun wroetkuilen keek zag ik al waar het waarschijnlijk van gekomen was. Er lag een wortel in de grond waar ze flink aangetrokken hadden.

Mariska Van Looyen & miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006