Dagboek > Zwoertje & Kikkoman, Deel 16

 

Winterproblemen...
 

Na de regenachtige weken hebben we al weer een flinke vorstperiode achter de rug. Hoewel het weiland door de vorst goed begaanbaar was hebben we Zwoertje en Kikkoman toch in de schuur laten zitten. Als de vorst de grond uit zou dooien zou het weitje toch weer veranderen in een modderpoel.
De varkens hebben het trouwens prima naar hun zin in de schuur. Ze kuieren wat rond in het voorste gedeelte waar ze een groot stuk karton hebben om te verscheuren, en dat doen ze dan ook met veel plezier. In hun slaapgedeelte is weer stro genoeg en ze hebben er een prachtig nest in gemaakt.

Zwoertje blijft ondanks dat het niet meer vriest erg gesteld op lauw water en dus...... krijgt Zwoertje lauw water. Kikkoman blijft dan braaf staan wachten tot zijn bakje gevuld word met koud water. Hij doet liever zoals het voor een varken normaal is.

zoek het varkentje!!!

hangt er wat aan m'n neus?

© 2003 miniVarkens.com

Het is de eerste winter dat we varkens in dit huis hebben dus het is voor ons een goede leerschool wat we allemaal meemaken.

In de zomer kunnen ze prima in de wei, maar in de herfst zullen ze in het vervolg naar de schuur moeten kunnen verhuizen. We moeten aan het einde van de komende zomer de tuinspullen op een manier opruimen dat er voor de varkens een goede plaats overblijft om te verblijven volgende winter. De schuur moet dus leeg blijven en in de garage moeten we de spullen maar opbergen.

Als het in de winter dan goed weer is kunnen ze zo lang mogelijk in de wei blijven, maar als het weer omslaat kunnen ze zo de schuur weer in om daar te bivakkeren. 

Als het echt hard vriest laat ik de varkens ook niet meer in huis komen omdat ik bang ben dat de temperatuurverschillen de dieren ziek zal maken. Ze komen alleen elke dag hun ren uit als ik buiten ben met de honden, of als de kinderen buiten spelen.

voor kikkoman koud water

gevonden :-)

© 2003 miniVarkens.com

Dan scharrelen ze wat om je heen en kijken hoopvol naar je jas in de hoop dat er wat maïs uit de jaszak komt. Het grappige aan de twee slimmeriken is dat ze precies weten welke jas wel en welke geen maïs bevat.

De korte jas is voor de varkens een stuk interessanter dan de lange zwarte. Als ik in mijn lange jas buiten kom, kijken ze even op en negeren me volkomen. Moeder gaat dan namelijk met de auto weg en dat is niet zo aardig.

De korte jas betekent dat er knuffels, water, voer, of wat lekkers aankomt. In plaats van me te negeren gaan ze dan voor het hek staan en knorren tot ik bij ze ben.

Wie ooit de uitdrukking: "ZO DOM ALS EEN VARKEN" heeft uitgevonden heeft echt weinig kijk op deze dieren gehad...

Mariska Van Looyen & miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006