Dagboek > Zwoertje & Kikkoman, Deel 17

 

Sneeuw...

 

Terwijl de varkentjes lagen te slapen veranderden de tuinen in een grote witte vlakte. Het sneeuwde vrij hevig en in korte tijd lag er een flinke laag.

Het was tijd om te gaan voeren en ik had me al erg verheugd op de reactie op dat vreemde goedje van ons tweetal.

Bengels in de sneeuw

Hallo Knorretje

© 2003 miniVarkens.com

Zouden ze verbaasd zijn, of zou het een speelse wroetplaats worden in hun ren, misschien zouden ze het zelfs een beetje eng vinden?? Kikkoman had nog nooit sneeuw gezien, van Zwoertje weet ik het niet. Zwoertje is natuurlijk als volwassen varken bij ons komen wonen, wat haar ervaringen voor die tijd zijn, daar weet ik niets van. Dat is altijd wel het spijtige van een tweedehandsje.
Gelukkig heeft ze vanuit haar verleden geen trekjes overgehouden die niet prettig zijn. Dat had natuurlijk heel anders kunnen zijn, kleine Siep is ook als ouder dier bij ons komen wonen, ook zij was zwervend en zelfs verwaarloosd binnengebracht. Ze blijft altijd van huis weglopen als ze de kans krijgt, moet als we haar langer alleen laten in de bench anders doet ze haar behoefte in huis, is altijd schrikachtig gebleven voor boze stemmen, ze steelt al het eten waar ze bij kan al ligt het bovenop de eettafel.

Zwoertje hebben we alleen tam moeten maken wat in korte tijd zeer goed lukte, wat ons doet vermoeden dat ze toch eens een goede thuis heeft gehad.

De varkentjes kwamen, toen ik ze riep even loeren vanuit de schuur of ik wel eten bij had.

Natuurlijk stond ik met fototoestel klaar om hun reactie op de foto te zetten.

Het viel me dik tegen.

Alsof het de normaalste zaak van de wereld was stapten ze door de sneeuw in strakke route naar de etensbakken.

I'm Kikkoman

© 2003 miniVarkens.com

 
 

 Na het eten probeerde ik ze nog eens uit te dagen met een sneeuwbal voor hun neus te gooien. Ze snuffelde even, en toen het niet eetbaar bleek was de belangstelling ook meteen over.

De honden beleefden meer pret aan de sneeuw en stoven vol energie door de tuin. Luid blaffend en springend vermaakten ze zich met elkaar.

De varkens bekeken het van een afstandje en zelfs toen ik het hek open deed om ze uit de ren te laten bleven ze liever binnen de hekken.

Ze draaiden zich om en kropen weer diep onder het stro.Ik had echt verwacht dat ze heerlijk zouden gaan wroeten in de sneeuw, maar ze hadden meer behoefte aan hun warme nestje.

wafwaf

 

© 2003 miniVarkens.com

 

Het enige wat ik dus heb kunnen fotograferen zijn de varkentjes die doen wat ze normaal ook doen.

Mariska Van Looyen & miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006