Dagboek > Zwoertje & Kikkoman, Deel 29.

Zo, de keuken is klaar: de ramen zijn weer schoon, de vloer is geboend. De deur staat open zodat het even door kan drogen. Het is buiten na een bui regen weer aan het opklaren en het zonnetje komt weer tussen de wolkjes doorpiepen. Het wordt toch nog een aardige dag zo te zien. Ik plof met een kop koffie even achter de computer en kom weer eens iets interessants tegen wat ik aandachtig begin te lezen.

Elkaar wegduwend bij elk nootje wat ze vinden om het vooral voor zichzelf te houden.

Wie is de sterkste?

 

© 2003 miniVarkens.com 

 

In het gangetje bij de keukendeur hoor ik wat gerommel. Zonder op te kijken roep ik naar de hond:” Nicky laat dat.” En lees gewoon verder. Ook het gerommel gaat na een paar seconden stilte weer verder. Nog eens roepen dan maar:” NICKY LAAT DAT!!!, en mijn ogen vliegen weer over de regels. Het gerommel begint ernstiger vormen aan te nemen en ik wil opstaan om haar een spoedcursus gehoorzaamheid te geven. Vanaf  onder bij mijn voeten kijkt Nicky vrolijk kwispelend naar me op…..maar het gerommel gaat gewoon door.

Ik ga toch maar eens kijken wie of wat er nu in het gangetje bezig is. Zwoertje kijkt zoals altijd vriendelijk naar me op. Om haar heen ligt een enorme rotzooi van kattengrid; uit de 20 kilozak stroomt het  er gewoon uit.

Zwoertje kijkt zoals altijd vriendelijk naar me op.

 

Altijd vriendelijk :-)

 

© 2003 miniVarkens.com 

Dan kun je nijdig worden, je kunt gaan lachen maar ik had in geen van beide zin. Nijdig worden zou te weinig helpen, lachen om iets wat ik niet kan waarderen is ook zoiets. Zwoertje ziet er nog steeds de gein van in en begint een tweede scheur in de zak grit te trekken, dat gaat me te ver en ik zwiep haar naar buiten met een: ”opzouten Kuus, hup hup.” Dat verstaat Zwoertje wel en hoogst beledigd stapt zijne hoogheid naar buiten. Kikkoman lijkt op haar te hebben gewacht want die hobbelt ineens achter haar aan. Voor vandaag is HIJ in ieder geval favoriet varken. Samen kuieren ze de tuin door en lopen van notenboom naar appelboom in de hoop op het lekkers wat er vaak onder ligt.

Ondanks zijn kleine bijtfoutjes is Kikkoman veruit favoriet en zijn alle varkens “Kikkomannen” .

De favoriet

 

© 2003 miniVarkens.com 

 

Elkaar wegduwend bij elk nootje wat ze vinden om het vooral voor zichzelf te houden. De spelregel die hier heerst ”Samen spelen samen delen“ gaat voor hen niet op.

Hoe gezellig ze het samen ook hebben, met eten wachten ze niet op elkaar. In dat geval is Kikkoman de gelukkigste want het jongste  varkensvoederkind Sam is helemaal idolaat van Kikkoman en al zijn brokjes gaan richting Kikkoman.
Zwoertje moet hard werken om ook iets te kunnen bemachtigen. Het is raar dat Sam zo gek is op Kikkoman want regelmatig komt Sam binnen met dikke tranen en zijn vingers omhoog:’ Kikkuuumaan beeeeeteee.”

En inderdaad, Kikkoman is niet zo handig met uit de hand eten, het is ook net of hij wat minder goed kan zien als Zwoertje. Hij moet ook altijd even langer kijken als je iets voor hem neergooit, nooit ziet hij het vallen. In de tuin lijkt hij hier geen problemen mee te hebben, maar op de plavuizen binnen rolt een appeltje toch een stukje weg en dan is hij hem kwijt. Met snuffelen vind hij hem uiteraard altijd, maar dan moet de gulle gever wel kijken of Zwoertje de appel niet als eerste heeft als ze in de buurt is.

Ondanks zijn kleine bijtfoutjes is Kikkoman veruit favoriet en zijn alle varkens “Kikkomannen” .

Mariska Van Looyen & miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006