Dagboek > Zwoertje & Kikkoman, Deel 31.

Met een kop koffie in mijn hand blijf ik verdwaasd in de keuken staan. Is dat hetzelfde aanrecht als diegene die ik gister voor het naar bed gaan nog helemaal opruimde??

Onherkenbaar heringericht met snijmachine, lege koffiekommen, boter, lege vleesverpakkingen en vooral veeeeeeeeel kruimels. Eerst maar opruimen en poetsen dan, mijn koffie drink ik ondertussen op. Het is weer in geen tijd gepiept en terwijl ik mijn tweede kop koffie pak leun ik tegen het aanrecht en kijk de tuin in. 

© 2003 miniVarkens.com - Lekker kuieren...

De kipjes en varkens kuieren wat rond.

De kippen statig wandelend en wat rondpikkend, de varkens zoals altijd hier en daar wat grazend en de molshopen omploegend.

Lekker kuieren...

 

© 2003 miniVarkens.com

 

Zoals altijd loopt Zwoertje voorop en Kikkoman staat een stukje achter haar. Als Zwoertje stopt om wat te grazen, stopt Kikkoman een paar meter achter haar om ook wat te grazen.

Ik vraag me af wat er toch zal gebeuren als Zwoertje misschien ooit eens komt te overlijden en Kikkoman alleen achterblijft... Zal hij totaal zijn stuur kwijt zijn en zich terug gaan trekken, of zal hij juist zelf een stuk brutaler gaan worden en rustig zijn eigen plan trekken.

Andersom lijkt me dat Zwoertje met of zonder Kikkoman eigenlijk wel hetzelfde gedrag zou blijven vertonen. Zij is namelijk niet degene die volgt, ze doet haar ding toch wel. Gelukkig is het nog niet zover dat we afscheid hoeven te nemen van een van de varkens maar toch... ooit komt de tijd.
Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om over de dood van die beesten na te denken, tenslotte worden die uitzonderingsgevallen van ons minstens 30 dus ik ga er nog tot mijn 60ste van genieten.
Ik besluit ze eens binnen te roepen , er is nog brood over wat ze wel lusten.

© 2003 miniVarkens.com - Zwoertje en Kikkoman.

Zwoertje en Kikkoman

© 2003 miniVarkens.com

Als ik de keukendeur open en ze roept komen ze in een flinke draf naar me toe. Wat een charme zit er in die gang vandaag. Al kletsend komen ze de keuken in en ik herken in hun geklets een vriendelijk: ”Goedemorgen Maris, leuk je te zien, we komen ECHT voor de GEZELLIGHEID en omdat we zo graag in je nabijheid zijn.”

Door met haar voorpoten op de keukenstoel te gaan staan en vast aan het klaarliggende brood te gaan trekken maakt Zwoertje me duidelijk dat ze het helemaal niet over een Goedemorgen had,  en dat die GEZELLIGHEID ook al niet ter sprake is geweest. Jammer, het leek zo mooi te zijn.

Verontwaardigt duw ik haar van de stoel, trek het brood wat nog een stukje uit haar bek hangt terug en geef dit aan Kikkoman die staat te wachten. Als het brood op is rommelen ze nog wat snuffelend rond en eten van wat kruimels die ze nog vinden. Als de hele keuken is bijgesnuffeld  slobberen ze nog wat water uit de hondenbak en gaan dan op het kleedje liggen.

© 2003 miniVarkens.com - Prachtige foto..

© 2003 miniVarkens.com - Wie legt er een ei?

Prachtige foto...

Wie legt er een ei?

© 2003 miniVarkens.com

Terwijl de varkens een beetje slapen vouw ik mijn was weg aan de keuken en als ik de strijkplank pak is het gedaan met de rust. Kikkoman springt overeind en wil naar buiten, hij haat de strijkplank. Strijkplanken vallen namelijk om als je je eraan wilt schuren en die ervaring kent hij maar al te goed.

Helaas stond de strijkplank al overeind voordat hij zich uit de voeten kon maken en hij zit in zijn gevoel gevangen. Hij durft er echt niet langs en ik zie de angst in zijn oogjes. Ik vouw de plank weer in en zet hem voor hem uit het zicht, en stuur Zwoertje weer naar buiten. Dan durft ook Kikkoman weer te gaan. Met een klein beetje maïs wat ik buiten strooi is het leed vlot vergeten en tevreden gaan ze hun weg weer buiten.

Mariska Van Looyen & miniVarkens.com.

Last update: 01/11/2006