Minirassen > Kunekune minivarken

Het Kunekune (kunekune betekent "vet en rond" in het Maori's) minivarken is een iets groter minivarken afkomstig uit Nieuw Zeeland, al wordt dit door sommigen in twijfel getrokken. Meer waarschijnlijk is dat ze door de Maori's zijn meegenomen van de Polynesische eilanden naar Nieuw Zeeland.

Ze hebben een korte ingedrukte snuit en korte kwastjes (lelletjes) aan de onderkant (ongeveer 4 cm lang), dit is tevens een van de meest opvallende en onderscheidende kenmerken van de Kunekune. Maar niet alle rasechten hebben deze kwastjes.

Hun poten zijn kort en hun lichaam kort en rond.

De kleuren-variatie omvat: zwart, zwart en wit, wit, goudkleurig, bruin getaand en bruin.

Kunekune minivarken- © 2006 miniVarkens.com

Kunekune minivarken - © 2006 miniVarkens.com

Kunekune minivarken - © 2006 miniVarkens.com

© 2006 miniVarkens.com

Qua temperament zijn ze voortreffelijk, ze zijn rustig, vreedzaam en zeer vriendelijk en ze zijn graag in menselijk gezelschap. Dit laatste is vermoedelijk een gevolg doordat ze vele generaties lang heel dichtbij de Maori's leefden.

Het grote voordeel van dit minivarkentje is dat het graast en dik wordt van gras alleen, wat maakt dat ze quasi enkel moeten gevoed worden gedurende de wintermaanden. Kunekunes zijn perfecte grasmaaiers voor je boomgaard, ze beschadigen geen bomen of struiken.

Ze houden van geplet of gesopt graan, maar eigenlijk eten ze alles.

Kunekune minivarken - © 2006 miniVarkens.com

Kunekune minivarken - © 2006 miniVarkens.com

© 2006 miniVarkens.com

Het is niet aanbevolen voor deze varkentjes om ze in een varkenshok te zetten en vetgemest te worden met graan omdat ze dan te vet worden, en trager volwassen geraken.

Wel hebben ze nood aan een stalletje (of afdakje) om te kunnen schuilen tegen regen en wind. Anders loop je het gevaar om varkentjes te verliezen aan longontstekingen. Net als de andere ministopcontactjes hebben ze nood aan vers stro om zich in te rollen. 

Beren worden vruchtbaar vanaf 6-7 maanden. Gelten kunnen zwanger worden vanaf 5 maanden, maar het is aangeraden niet te fokken totdat ze minstens een jaar oud zijn, en je ze aldus de tijd geeft om te groeien.

Kunekune Borg, 5 maanden oud - © 2006 miniVarkens.com

Volwassen Kunekune zeug, +/- 50 kg - © 2006 miniVarkens.com

Kunekune Borg, 5 maanden oud

Volwassen Kunekune zeug, +/- 50 kg

© 2003 miniVarkens.com

Onvruchtbaarheid is zeldzaam, maar komt soms voor: dikwijls omdat de beren en zeugen... te vet zijn.
Als een mannetje en vrouwtje samen worden gebracht is het mogelijk dat ze niet zullen paren totdat ze na de eerste samenkomst opnieuw een paar weken van elkaar afgezonderd worden, en dan weer terug samen gebracht worden.

De grote van de worp is erg variabel. De biggetjes moeten onder een warmtelamp kunnen kruipen tijdens kouder weer, dit voor de beste overlevingskansen. Biggetjes spenen 6 weken, en de zeug mag -in principe- opnieuw paren een week na het spenen (doch beter is hier wat meer tijd over te laten gaan).

Een mannetjesdier kan tot 100 kg wegen, vrouwtjesdieren +/- 50 kg.

  • Weetje: In Nieuw Zeeland worden de Kunekune varkentjes vooral als consumptiedier gekweekt: ze hebben een perfecte ratio(verhouding) tussen vlees/vet. Dit werd eeuwen geleden reeds gedaan door de Maori's doch rond de jaren 70 raakte dit in onbruik en stierf dit ras bijna uit. Ondertussen zijn er kleine boerenbedrijven die deze traditie verder zetten.
    Het "lekkerste" varken is dat welke geslacht wordt voor het 1 jaar oud is. Kunekunes worden door velen beschouwd als lekkerder dan het sneller vetgemeste commerciële varken.

  • Weetje: Kunekune spreek je uit als "Cooney Cooney".

  • Weetje: In Engeland werden de Kunekunes pas in 1992 ingevoerd, Zoe Lindop, de voorzitter van de Britse Kunekune Society, ontdekte het ras 2 jaar voordien toen hij voor zijn werk in Nieuw Zeeland vertoefde samen met Andrew Calveley, en was meteen in de ban van deze dieren.
    Het was hijzelf die de éérste 5 Kunekunes (met een verschillende bloedlijn) invoerde en de Society oprichtte. Michael Willis, een vriend, voerde nogmaals 13 dieren in en fokte met deze 18 dieren: uit deze dieren werd het stamboek gevormd.
    Een van de redenen dat hij dit deed was om de bloedlijn veilig te stellen & om dit ras veilig te stellen mocht er in Nieuw Zeeland een epidemie uitbreken.
    Engeland telt nu ongeveer 700 geregistreerde dieren.

(Bron: famouskunekunes.nl, miniVarkens.com)

                                                                         Last update: 01/11/2006